رنگ دل

مي خواهم شعري از دوستي ناشناخته و ساكت بنويسم، از پسري آرام و خوش ذوق بنام امين روشني

 

دورت را قرمز كشيده اند،

و دلت را سياه،

                    مايل به سنگ.

از چهار پايه چه پنهان طناب زار مي زند براي گردن.

و حالا،

           بيا اين نفسهاي آخر را با سيگاري جشن بگيريم.

و بزنيم زير بوسه،

                        بوسه،

                                  بگو سه،

                                               دو،

                                                        يك

   + چوپان - ٩:٠٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/٧/٢٧