راوی شعرهای کودکی روی بال فرشته‌ها

دو سه هفته پیش بود که دیده بودمش. آمده بود پی امور بازنشستگی. یکی دوباری هم آمده بود اتاق ما و با همکار کنار دستی‌ام درد دل می‌کرد. هر چه گشته بودم کتاب دزده و مرغ فلفلی را پیدا نکرده بودم. رفتم و پرسیدم : آقای احترامی؟

انگار آشنایی دیده در این غریب سرا. تشکر کردم و از نوستالوژی اشعارش گفتم و این که هرچه می‌گردم کتابهایش را پیدا نمی‌کنم. گفت: شما لطف دارید.

دزده و مرغ فلفلی را روی اینترنت دیدم. و البته خبر وفاتش را. این که " کدخدای ده شلمرود درگذشت".

یادش گرامی. اگرچه هنوز هم برای بچه‌ها می‌خوانم: توی ده شلمرود . . .

   + چوپان - ۱٢:٠٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/۱۱/٢۳