طنز و کاریکارتور

چند روز پیش اتفاقی مجله طنز و کاریکاتور را بین آن‌ همه نشریه دیدم. یعنی نماد "شوت"، زنگی را توی ذهنم به صدا در آورد و مرا متوجه حضور شی آشنایی کرد. یادش بخیری گفتم و با کمال تعجب 500 تومان قیمتش را پرداختم- انتظار قیمت بیشتری را داشتم- نیمه دهه هفتاد طرفدار پروپا قرص این نشریه بودم که تب و تاب دانشگاه و سیاست‌زدگی‌های آن موقع مسیرم را  عوض کرد و دیگر فراموش کرده بودم عشق سالهای جوانی ام را. اگر چه تورق نشریه حاضر چیزی جز حسرت بار دلم نکرد ولی امیدوارم افراد جدید رونق بغدادی اش را باز گردانند و جواد علیزاده عزیز هم مجددا جولان دهد. آن موقع سوشیانس شجاعی‌فرد، نیک آهنگ کوثر و علی درخشی همه کاره نشریه بودند و انصافا هم علی درخشی یکه تازی می‌کرد. مخصوصا با مجموعه آموزش فوتبالی که راه انداخته بود و کاریکاتورهای نابش.

دلم نمی‌خواست بعد از چند سال شاهد رکود و تضعیف نشریه‌ای باشم که انصافا جذاب و دیدنی بود و حرفی برای گفتن داشت. ضمن اینکه اصلا نمی‌خواهم افراد جدید را نا‌امید کنم. امیدوارم با کمی تلاش بیشتر جای دیگران را که امروز صاحب سبک شده‌اند پر کنند و راه آینده‌گان را هموار نمایند.

   + چوپان - ٢:۳٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/۱٢/٢٠