خورشيد چو بردمد ز مشرق، اوصاف تورا برون تراود

                                       آفاق زنور تو عظيم است ، مهتاب زحسن تو بتابد

       ساقي زلب تو گيردش وام،آن مي كه زآن بگسترد دام

                               زان روي ببردي از برم هوش، كز روي تو اين همه برآيد

                                                                                    * چوپان*

بر باد رفته ايم

تند بادي وزنده

بر درخت كوچكي كه آذرخش

از نيمه سوزانده اش

بر باد رفته ايم

تنها مژه هايمان قاصدك

هشداري به پوسيدن

بر باد رفته ايم

ما مردگانيم كه از گور جسته ايم

به اميد فريب مرگ كه ما در دل خاك نهفتيم

بر باد رفته ايم

از كوره به رهايي جسته ايم

خوشا گور كه رهايي نيست

از تو تنديس مي سازند

كه بعد ها بر سرت شاخ گاوي نهند

خوشا من كه خاكستر مي شوم

پشت شيشه اي كه برف مي بارد

با تشکر فراوان از دوست عزيز * ميم.ح*

   + چوپان - ٥:٤۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٤/٩/٧