هیچ چیز برای من لذت بخش تر از گوش دادن به صدای سکوت نیست.

گم کرده ام خودم را .آینده ای را نمی توانم برای خود متصور شوم. از گذشته نیز چیزی به خاطر نمی آورم. حال،دنبال اویی می گردم که صدای بلند اندیشه های ذهنم را گوش دهد،در حالی که بر زبانشان نمی آورم و مرا همراهی کند، بی آنکه بهشت سکوت و تنهایی ام را بر هم زند.


«بی نوا»

/ 4 نظر / 7 بازدید

Really?you didn't remember your past! wowwwwwwwwwwwwwwwwwwww

آرش

سلام عزيز من فکر می کنم گذشته رو به خاطر مي آری ولی دوست داری فکر کنی که هرگز نبوده!! بازم که بيخبرم گذاشتی

بتول محمدی

.... گذشته در ذهن ماست همان طور که حال در ذهن ماست و آينده .... انديشه ات هميشه پويا باد!