تلاشی برای یافتن یک بهانه

به نام خدا

خسته شدم. از بس نوشتمو با لمس دکمه انتشار مواجه شدم با عدم انتشار مطلبی که آنهمه حس برایش خرج کرده بودم.

ولی باز می نویسم. دست برداشتن گزینه حذف شده ذهنم است. باز می نویسم. تا وقتی رو به رو می شوم با پیامها و سرزدنهای گاه به گاه دوستان, کمتر حس شرم مرا بخود بپیچد.

زندگی این روزها پر شده از جای خالی یک بهانه برای باز گجت به انسانیت. به انسان منهای تکنولوژی.

/ 4 نظر / 9 بازدید
چوپان

غلط املايي دارم خدااااااااا[گریه]

یه دوست

هر چند پرسه میزنیم هر روز کوره راههای تازه تری را اما هیچ کدام سبز جنگل انبوه و صخره های درهم تنیده نخواهدشد . آنهایی که در زندگی امروزی ما دیگر هیچ کدام آشکار نیست . . . و به قول شما گاهی آنقدر دلتنگ میشویم که دلمان سادگی میخواد و بازگشت به خویشتن خویش .

گم کرده

سلام رفیق.یه چند تا عکس گذاشتم فکر کنم خوشتون بیاد.البته اگه دوست داشته باشید تشریف بیارید.منهای تکنولوژی و این حرفا... (راستی من قبلن کامنت گذاشته بودم اینجا اما مثل اینکه ثبت نشد! نوشته هاتون قشنگن حیفه که کم می نویسید.)