نشستم و گریستم

چند وقتى است که صحنه بى پناهى دو کودک یتیم حالم را عوض کرده. سالهاست که شاغلم و از این نعمت الهى هزار بهره بردم الا کمک به خلق. وقتى مى شود کنار این همه هزینه براى اینترنت و هدیه هاى غیىر لازم و خوراکى هاى بى فایده, فقط با اندکى صرفه جویى, روزگار سخت انسانى را کمى بهتر کرد, چرا من از این موهبت دریغ کنم. دریغ کنم از بهشتى که خدا همینجا روى زمین برایم مقدر کرده.

خوش به حالت ساجى. بین من و تو قرنها فاصله است. مطمئنم هر کدام از شما هم بهره هایى بلند برده اید از آسمان. 

خدا به دادم برسد با کوه بزرگ غفلتى که پشتش خانه سست بنا کرده ام. خدایا....

/ 5 نظر / 6 بازدید
ساجی

سلام. ای بابا... تو رو خدا اینطوری نفرمایید! خب من شماره انجمن رو از دوستم می گیرم. بهتون میدم تا شما هم عضو انجمن حمایت از کودکان کار بشید! بعدش هم درِ یاری رسوندن به نیازمند ها همیشه بازه! مثلا کمیته امداد شیراز داره یه عده از بچه های یتیم رو برای اولین بار می بره مشهد! از نظر بودجه دچار کمبود شدن. اگر دوست داشته باشید اون رو هم شماره حساب میدم. اگر براتون مقدوره کمک کنید! دیگه این همه گریه کردن نداره! پاشو اقداااااااااام کننننننننننن

آقای نوستالوژی

خیلی صادقانه بود...

گم کرده

خوبه که از دسته آدم هایی هستید که نعمت الهی رو باور دارید. حتما در این راه هم موفق خواهید بود