به نام حضرت دوست

این روزها انگار دنیا یقه ام را مشت کرده بیخ خرخره ام. نه می توانم نفس راحتی بکشم، نه خیالم راحت است. دنیای عجیبی شده. تلاطم‌درونم شبیه نابسامانیهای دنیای‌بیرون شده. 

با این همه مثل دوران نوجوانی دنبال توپم می دوم و هنوز شادی از دلم نرفته. باید دست کشید از اینهمه بی نظمی و تشویش. دست کشید از وسواس مدرن.

/ 1 نظر / 18 بازدید
ماط

این که آدم تو این روزگار ته دلش شاد باشه یه خوشبختی بزرگ محسوب میشه.