به محمد و کامران شریک جرمهای بی کسی

درست که سخت گذشت و البته هنوز به انتها نرسیده این دردها. نعمت دوستیمان که بجاست هنوز. من نا امید نیستم. شاید قسمت این بود که دردها را ببینیم و گاهی بکشیم. یادمان باشد این سرزمین به دست من و تو آباد می شود نه این به اصطلاح دلسوزان مملکت.

 

این هم مطلبی قبل از بازگشت دوباره به جهان زیرزمینی. آنجا که کوهستانی و سگی ۵ ماهه به نام سگ، گویا انتظارم را می کشند.

/ 5 نظر / 7 بازدید
احمد

سلام عزيزم به هر حال تموم ميشه و اين هم بخشی از خاطرات زندگی خواهد شد ولی خب به سختی هميشه منتظرت هستم

زنی شبيه درخت

رسيدن بخير اقای چوپان بعد از سه ماه از کوهستان پايين امده ايدو به قول خودتان خدا را از نزديک ديده ايد منتظريم خدا را از زبان شما بشنويم