ستون فقرات نداره ... نداره.... نداره.....

به نام خدا

از ساعت هفت تا بیست و یک, یک بند مشغول کاریم و حتی کمتر فرصت می کنم تماسی با پدر و مادر بگیرم. حالا بیا و وسط این هاگیر و واگیر وبلاگ نویسی هم بکن. انصافا نای نشستن ندارم چه رسد به کارهای دیگر و البته ازین بابت شاکرم.

الان هم که فرصتی شد برای نوشتن, این کیبرد اندروید بازی درآورده و دائم غیب می شود و برمیگردد. 

پیشاپیش قشنگ ترین روزهای سال را مبارک باد می گویم و برای همه, حتی آقای نوستالوژی هم آرزوییی شادی و موفقیت می کنم.

/ 5 نظر / 15 بازدید
آقای نوستالژی

میترسم وسط این هاگیر واگیر یه دفعه هاراگیری هم بکنی!...منم علیرغم میل باطنی پیشاپیش بهت تبریک میگم.

آقای نوستالژی

راستی یاد یک روایتی افتادم که میگه به وبلاگ نگو کار دارم، به کار بگو وبلاگ دارم!

یکی مثل همه

خسته نباشی. بعضی از خستگی ها وحشتناک دلچسبن. اصلاً وقتی آخر شب با بدن کوفته به رختخواب میری و بعد دراز کشیدن بند بند وجودت درد میگیره جز لذت حس دیگه ای نمیاد سراغت.

ساجی

درود بر شما. من هم پیشاپیش سال نو رو تبریک میگم. امیدوارم نوروز شاد و سال پر برکتی داشته باشی. کارها هم بر وفق مراد... :)